Twee keer per jaar zet het GWG een bijzondere avond op poten. Een vaste lineup van icoonwijnen, aangevuld met flessen die de leden zelf meenemen. Vanavond was de zomereditie. Acht wijnen, acht verhalen, één vraag die steeds terugkomt: is de wijn er al klaar voor?
De avond opende met een Grüner Veltliner van Pichler. Lucas Pichler en zijn vrouw Johanna zijn de vijfde generatie wijnmakers op dit domein in de Wachau [1]. Ze bewerken 20 hectare, waarvan de helft op steile hellingen die uitsluitend handmatig te bewerken zijn. Robert Parker omschreef dit domein ooit als het “Domaine de la Romanée-Conti van de Wachau” [1].
De Loibner Ried Steinertal 2023 bewijst die reputatie op zijn eigen bescheiden manier. Helder citroengeel, grapefruit en kruisbes op de neus, met een kenmerkende lichte bitterheid op het einde. Het zuurgehalte geeft structuur en bewaarpotentieel. Op dronk, maar kan gerust nog rijpen. Kwaliteitsniveau: heel goed.
Scheurkalender 2026, week 24: Topwijnmaker Pichler [1]
Dan de Chardonnay van Chateau Montelena, jaargang 2020 uit Napa Valley. Een ander register. Citrus en gele appel op de neus, aangevuld met vanille en een romige noot van malolactische fermentatie en eikenhout. De afdronk is lang. Nu goed te drinken, maar heeft potentieel om verder te rijpen. Kwaliteitsniveau: heel goed.
De derde icoonwijn was de Silex van Domaine Didier Dagueneau, een van de meest gevierde Pouilly-Fumés uit de Loire. Jaargang 2022. En die is nu nog gesloten. De vuursteen- en zilttonen zijn er, de buxusnoot ook, maar het fruit houdt zich in. Het geheel vraagt duidelijk meer tijd. Kwaliteitsniveau: heel goed, maar veelbelovend is een beter woord. Over vijf jaar wordt dit misschien de wijn van de avond.
De Charles Baker Riesling Picone Vineyard 2018 uit het Canadese Ontario opende de bring-your-own ronde. Een volledig ontwikkelde Riesling met een krachtige petrolnoot, kweepeer en gele appel. Hoog zuurgehalte, frisse afdronk. Precies wat je verwacht van een rijpende Riesling uit de Niagara-regio. Kwaliteitsniveau: heel goed.
Domaine de Chevalier Blanc 2021 uit Pessac-Léognan (Grand Cru Classé de Graves) liet een elegante, bloemige wijn zien. Abrikoos en vlierbloesem op de neus, ondersteund door een subtiele houtinvloed. De afdronk hield aan. Dit was de enige wijn van de avond die het niveau voortreffelijk behaalde.
De Volnay-Santenots du Milieu Premier Cru 2023 van Domaine des Comtes Lafon was te jong. Rood bosfruit en aardbei, elegante structuur, zachte tannines. Het potentieel is er, maar de wijn vraagt tijd. Premier Cru Bourgogne op zijn best is geduld. Kwaliteitsniveau: heel goed.
Le Volte dell’Ornellaia 2023 sloot de BYO-reeks af. Een toegankelijke Toscaanse rode blend met helder rood fruit, pruim en kersen. Zachte tannines, nu lekker te drinken. Kwaliteitsniveau: heel goed.
Dan was er het stuk van de avond. Château Filhot 1955. Een Sauternes van 71 jaar oud, afkomstig van een Deuxième Cru Classé uit de befaamde Bordeaux-classificatie van 1855 [2]. De kleur was diep bruin. De geur vermoeid, met oxidatieve en jammy tonen. Weinig complexiteit op het gehemelte. Na enige tijd in het glas dook onverwacht een vuursteentoon op. Maar de conclusie was onvermijdelijk: te oud. Kwaliteitsniveau: redelijk.
Toch was het een zinvolle wijn om te proeven. Niet omdat hij lekker was, maar omdat hij iets liet zien wat weinig wijnen nog kunnen laten zien. Hoe ver het gaan kan. En waar de grens ligt.
Een icoonavond is geen competitie. Het is een vergelijking, een gesprek in glazen. De drie icoonwijnen toonden drie gezichten van wit: strak Oostenrijks, rijp Californisch en gesloten Loire-mineraal. De BYO-tafel voegde Canada, Bordeaux, Bourgogne en Toscane toe. En de Filhot 1955 deed wat alleen een oude fles kan: hij zette alles even in perspectief.